Σαν σήμερα κλείνουν 2 χρόνια από την εφαρμογή του πιο φασιστικού και αντισυνταγματικού μέτρου που έχει ζήσει η χώρα στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ο Νόμος 4820/21 βγαλμένος μέσα από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας, γύρισε την ελληνική κοινωνία δεκαετίες πίσω, στα χρόνια του διχασμού.
7.500 υγειονομικοί υπάλληλοι, γιατροί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, φαρμακοποιοί, υπάλληλοι τεχνικών υπηρεσιών και διοικητικοί, φύλακες, καθαριστές και όποιος άλλος είχε την ατυχία να εργάζεται σε δομή/φορέα του Υπουργείου Υγείας, τέθηκε σε μια ευφάνταστα ιδιότυπη και μοναδική στο είδος της, αναστολή εργασίας με απόλυτη στέρηση μισθού και ασφάλισης (κατά παρέκκλιση κάθε κείμενης νομοθεσίας και φυσικά του ίδιου του Συντάγματος).
Επί 16 μήνες 7.500 υγειονομικοί και οι οικογένειές τους έζησαν σε συνθήκες κοινωνικού στιγματισμού (ποιος άλλωστε ξεχνά τους χαρακτηρισμούς των κ.κ. Μητσοτάκη και Πλεύρη ως «ψεκασμένοι», «αρνητές της επιστήμης», «ριψάσπιδες» κλπ) και οικονομικής ανέχειας. Έχασαν τις δουλειές τους, λοιδορήθηκαν, απομονώθηκαν. Μπήκαν στο «γύψο».










