Ο κόσμος, όπως τον ξέραμε αλλάζει. Η καπιταλιστική κρίση φουντώνει και τα κράτη κάνουν τους δικούς τους λογαριασμούς. Ο νέος αυτός κόσμος απαιτεί τις αντίστοιχες «θυσίες». Τα κράτη και οι ρουφιάνοι τους θα πρέπει να τα φέρουν όλα τούμπα, ξεκινώντας από τη βάση αυτής της κοινωνίας που δεν είναι άλλη από την κοινωνική αναπαραγωγή και την αόρατη γυναικεία εργασία. Τα φαινομενικά ασύνδετα γεγονότα των δύο τελευταίων ετών, από τον φονικό ιό, τις κρατικές «φεμινιστικές» καμπάνιες και τις «νίκες» ενάντια στην έμφυλη βία, έως τον πληθωρισμό, τον πόλεμο και τους μισθούς που δεν φτάνουν, είχαν έναν στόχο: Να συνηθίσουμε ότι από εδώ και μπρος οι ζωές μας θα αλλάζουν συνεχώς, με νέους περιορισμούς και πειθαρχήσεις. Ειδικά εμείς, οι γυναίκες, βρεθήκαμε στο κέντρο αυτών των αλλαγών.
