LONG LIVE THE NEW FLESH

 Δυο λόγια γι αυτούς που η άθλια κυβέρνηση αποκαλεί ψεκασμένους κι αρνητές.
Μπορεί να είναι γραφικοί, μπορεί να μην ξέρουν να εκφραστούν, αλλά τουλάχιστον έστω από ένστικτο κατάλαβαν ότι ο φονικός ιός είναι άμεσα συγκρίσιμος με την κοινή γρίπη κι αντιδρούν στην καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.
Από την άλλη έχουμε τα δεκανίκια της χουντοκυβέρνησης.
Τους νοικοκυραίους που σκοτώνουν κ σκουπίζουν το αίμα από το πεζοδρόμιο, φοράνε τη μάσκα τους κι ακολουθούν πιστά κάθε βλακεία που ξεστομίζουν τα κυβερνητικά χείλη.
Από την άλλη, τους ηλίθιους αριστερούς που κλαίνε πάνω από τις μεθ. Θα λογαριαστούν μετά...θάνατον.
Σε μια κοινωνία φασιστών, υποκριτών κι ηλιθίων, το λούμπεν προλεταριάτο έχει καταλάβει την ουσία.
Κι όσο κι αν το βρίζετε σας γράφει εκεί που δεν πιάνει μελάνι κ δεν πιστεύει ούτε μια σας λέξη.
Αν κάτι κάνει λάθος βέβαια είναι ότι αναζητά μάταια έναν ηγετίσκο να ακολουθήσει.
Αν είναι η αντίσταση να έρθει από τους απόκληρους της κοινωνίας, μου κάνει.
Δεν είναι μόνο ο Φύσσας κι ο Ζακ που χρήζουν προστασίας και δικαίωσης.
Long live the new flesh.