ΓΥΜΝΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΜΠΑΤΣΟΙ

 Όταν ξεκίνησε η φάση μας έλεγαν 14 μέρες είναι μωρέ, πώς κάνεις έτσι;
Οι 14 μέρες έγιναν μήνες, ήδη 8 and counting.
Ήδη μας προϊδεάζουν με "γνώμες" ειδικών για μόνιμη χρήση μάσκας και επιστροφή στην ¨κανονικότητα¨ το 2024.
Στους αδαείς που μιλάνε για εμβόλιο σύντομα (αχ, αυτό το εμβόλιο, θα καταλήξουμε να παρακαλάμε γι αυτό) θυμίζω ότι ήδη από το Μάρτη το M.I.T. έκανε λόγο για εμβόλιο το Νοέμβρη του 2021.
Μέχρι τότε ζωή στη γυάλα, στην "ασφάλεια".
Το κράτος περιστρέφεται σαν το γύπα πάνω από τα πτώματα των πολιτών, περιορίζοντας δικαιώματα, ελευθερίες, απολαύσεις, βήμα βήμα, σε ένα σπειροειδή κύκλο που θα καταλήξει σε ατομικό κελί 3 τμ.
Δεν είναι τυχαίο ότι καταργήθηκε η εστίαση, το θέατρο, το σινεμά (ήδη σχεδόν νεκρά με 30% πληρότητα), ακόμα και οι εξωτερικές αθλητικές δραστηριότητες (προς θεού)!
Τίποτε δεν του αρκεί, υπάρχει πάντα ένα βήμα ακόμα, για περισσότερο ολοκληρωτισμό, περισσότερη καταστολή.
Η γρίπη φέρνει μισούς μισθούς και διπλάσιους μπάτσους.
Το ξύλο πέφτει αδιάκριτα από αντιρρησίες ως 5χρονα.
Ειδική αστυνομία πανεπιστημίων, απαγόρευση πορειών και δεν συμμαζεύεται.
Κανείς δεν ξεφεύγει από το "φιλεύσπλαχνο" μεγάλο κράτος, που νοιάζεται τόσο για την υγεία μας (άχου το μωρέ)...
Κι οι αριστεροί συνεχίζουν να μασάνε κουτόχορτο, να βελάζουν και να κλαίνε για τις μεθ...
Ένα καθεστώς που μπροστά του το οργουελικό 84 φαντάζει παιδική χαρά.
Το σχέδιο αντιμετώπισης της γρίπης του 0,23% θνητότητα είναι πολύ απλό.
Γυμνή ζωή, άθλια ζωή, δουλειά με σκατά λεφτά και μπάτσοι.
Κι όσοι ακόμα στρουθοκαμηλίζετε, το ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι είναι αλήθεια.
Ο πίνακας είναι του "τρελού" William S. Burroughs.
Μερικούς τρελούς χρειαζόμαστε πάλι και σήμερα...